|
Contra
potentes
nemo
est
munitus
satis;
si
vero
accessit
consiliator
maleficus,
vis
et
nequitia
quicquid
oppugnant,
ruit.
Aquila
in
sublime
sustulit
testudinem:
quae
cum
abdidisset
cornea
corpus
domo,
nec
ullo
pacto
laedi
posset
condita,
venit
per
auras
cornix,
et
propter
volans
'Opimam
sane
praedam
rapuisti
unguibus;
sed,
nisi
monstraro
quid
sit
faciendum
tibi,
gravi
nequiquam
te
lassabit
pondere.'
promissa
parte
suadet
ut
scopulum
super
altis
ab
astris
duram
inlidat
corticem,
qua
comminuta
facile
vescatur
cibo.
inducta
verbis
aquila
monitis
paruit,
simul
et
magistrae
large
divisit
dapem.
sic
tuta
quae
Naturae
fuerat
munere,
impar
duabus,
occidit
tristi
nece. |
Adversus
potentiores
nullus
bene
tutus
est;
sed
si
monitor
malignus
additur,
tum
omnia,
quae
iniuria
improbitasque
aggreditur,
pereunt.
- Aquila
sursum
rapuit
testudinem.
Quae
cum
abscondisset
corpus
concha
dura
neque
ullo
modo
vulnerari
posset
abdita,
intercessit
per
aerem
cornix
et
prope
volitans:
Sustulisti,
ait,
profecto
escam
pinguem
tuis
unguibus,
verum
ni
tibi
ostendero,
quid
te
facere
oporteat,
frustra
te
fatigabis
onere
magno.
Postquam
aquila
partem
praedae
pollicita
est,
monet
cornix,
ut
domum
corneam
frangat
mittendo
de
aere
sublimi
supra
rupem
et,
cum
illa
illisa
esset,
se
sine
labore
nutriat
carne
illius.
His
verbis
persuasa
aquila
obtemperavit
consiliis
protinusque
cibum
ample
partita
est
consiliatrici
suae.
Ita
testudo,
quae
dono
naturae
munita
fuerat,
inferior
duabus
periit
fato
miserabili. |
