|
Amittit
merito
proprium
qui
alienum
adpetit.
Canis,
per
fluvium
carnem
cum
ferret,
natans
lympharum
in
speculo
vidit
simulacrum
suum,
aliamque
praedam
ab
altero
ferri
putans
eripere
voluit;
verum
decepta
aviditas
et
quem
tenebat
ore
dimisit
cibum,
nec
quem
petebat
adeo
potuit
tangere. |
Is,
qui
concupiscit
alienum,
deperdit
iure
suum.
Dum
canis
per
amnem
nando
carnem
gestabat,
in
speculo
aquarum
imaginem
suam
conspexit
et
opinans
aliam
praedam
ferri
ab
alio
cane,
auferre
optavit:
verum
frustrata
aviditas
et
eam
escam,
quam
portabat,
ore
abiecit
et
eam,
quam
appetebat,
etiam
tangere
nequivit. |
