|
Ne
gloriari
libeat
alienis
bonis,
suoque
potius
habitu
vitam
degere,
Aesopus
nobis
hoc
exemplum
prodidit.
Tumens
inani
graculus
superbia
pinnas,
pavoni
quae
deciderant,
sustulit,
seque
exornavit.
Deinde,
contemnens
suos
immiscet
se
pavonum
formoso
gregi
illi
impudenti
pinnas
eripiunt
avi,
fugantque
rostris.
Male
mulcatus
graculus
redire
maerens
coepit
ad
proprium
genus,
a
quo
repulsus
tristem
sustinuit
notam.
Tum
quidam
ex
illis
quos
prius
despexerat
'Contentus
nostris
si
fuisses
sedibus
et
quod
Natura
dederat
voluisses
pati,
nec
illam
expertus
esses
contumeliam
nec
hanc
repulsam
tua
sentiret
calamitas.' |
Aesopus
nobis
reliquit
hanc
fabulam,
ne
quem
iuvet
se
iactare
bonis
aliorum,
sed
ut
libeat
potius
agere
vitam
in
propria
veste.
- Graculus
gloria
vana
inflatus
plumas,
quae
pavoni
exciderant,
collegit
iisque
se
vestivit.
Tum
gentem
suam
spernens
se
aggregavit
turbae
formosae
pavonum.
Hi
eximunt
plumas
volucri
inverecundo
et
pellunt
rostris.
Graculus
verberibus
affectus
coepit
reverti
maestus
ad
gentem
suam;
reiectus
ab
ea
grave
convicium
pertulit.
Deinde
quidam
ex
iis,
quos
ante
contempserat,
dixit:
Si
fuisses
contentus
nostro
loco
et
voluisses
ferre,
quod
natura
attribuerat,
neque
passus
esses
illam
infamiam
neque
tu
miser,
hanc
repulsam
acciperes. |
