|
Inops,
potentem
dum
vult
imitari,
perit.
In
prato
quondam
rana
conspexit
bovem,
et
tacta
invidia
tantae
magnitudinis
rugosam
inflavit
pellem.
Tum
natos
suos
interrogavit
an
bove
esset
latior.
Illi
negarunt.
Rursus
intendit
cutem
maiore
nisu,
et
simili
quaesivit
modo,
quis
maior
esset.
Illi
dixerunt
'bovem
'. Novissime
indignata,
dum
vult
validius
inflare
sese,
rupto
iacuit
corpore. |
Dum
pauper
diviti
similis
esse
studet,
perit.
Aliquando
rana
vidit
bovem
in
prato
et
incensa
invidia
ob
tantam
corporis
immanitatem,
distendit
pellem
asperam.
Tum
petiit
a
filiis
suis,
num
esset
maior
bove.
Hi
negaverunt.
Iterum
inflavit
pellem
conatu
validiore
et
similiter
interrogavit,
quisnam
esset
latior.
Hi
responderunt
bovem.
Tandem
irata,
dum
conatur
se
magis
ac
magis
intendere,
disrupta
corruit. |
