|
Homo
in
periclum
simul
ac venit
callidus,
reperire
effugium
quaerit
alterius
malo.
Cum
decidisset
vulpes
in
puteum
inscia
et altiore
clauderetur
margine,
devenit
hircus
sitiens
in
eundem
locum.
Simul
rogavit,
esset
an dulcis
liquor
et
copiosus,
illa
fraudem
moliens:
"Descende,
amice;
tanta
bonitas
est
aquae,
voluptas
ut satiari
non
possit
mea."
Immisit
se barbatus.
Tum
vulpecula
evasit
puteo,
nixa
celsis
cornibus,
hircumque
clauso
liquit
haerentem
vado. |
Homo
fraudulentus,
postquam
in
casum
gravem
venit,
invenire
effugium
studet
periculo
alterius.
- Cum
vulpecula
in
puteum
decidisset
imprudens
et
margine
celsiore
incingeretur,
hircus
siti
compulsus
ad eundem
locum
accessit;
protinus
quaesivit,
essetne
aqua
suavis
et
multa.
Haec
dolum
tendens:
Veni,
amice,
inquit,
talis
dulcedo
est
liquoris,
ut sitis
mea
compesci
nequeat.
Descendit
hircus.
Tunc
vulpes,
altis
illius
cornibus
freta,
emersit
puteo
et
deseruit
iacentem
in
puteo,
qui
margine
erat
circumdatus. |
